Transfery krwi pępowinowej od niespokrewnionych dawców u pacjentów z zespołem Hurlera ad 6

Czworo dzieci wymagało zespolenia kręgosłupa z kifozą, u sześciu nastąpił spontaniczny spadek stopnia kifozy po przeszczepie, kifoza nie rozwinęła się w dwóch, a pięć ma stabilną, łagodną kifozę. Jedno dziecko wymagało chirurgii stawu biodrowego, a do tej pory żaden z nich nie przeszedł operacji w ciele nadgarstka ani kolana. Żadne dziecko nie miało istotnej klinicznie dysfunkcji serca. Wszystkie dzieci miały stabilną lub polepszoną funkcję neurokognitywną po transplantacji (Figura 3A). Chociaż dzieci szybko zapadały w rozwoju w bezpośrednim okresie po przeszczepie (spadek = 0,56 po 24 miesiącach), w wieku 54 miesięcy nachylenie rozwojowe wzrosło do 0,81, a po 72 miesiącach okazało się, że nieco wolniej (nachylenie = 0,95) niż średnia dla dzieci nie dotkniętych chorobą (ryc. 3B). Dyskusja
Opisujemy ten wynik u 20 dzieci z zespołem Hurlera, które otrzymały przeszczepy pępowinowe od niespokrewnionych dawców po podaniu preparatów opartych na chemioterapii. Osiemdziesiąt pięć procent dzieci przeżyło z całkowitym chimeryzmem dawcy i prawidłową aktywnością .-L-iduronidazy w krwi obwodowej. Natomiast po przeszczepie szpiku kostnego odnotowano niepowodzenie przeszczepu u 28 do 37 procent takich pacjentów, pomimo stosowania napromieniania całego ciała, 9-11,13,14,17 i mieszanego chimeryzmu ze zmniejszoną .-L-iduronidazą zaobserwowano również aktywność.10,11,13
Ograniczona dostępność dawców jest główną przeszkodą w transplantacji szpiku kostnego, bez odpowiedniego dawcy dorosłego dawcy komórek macierzystych zidentyfikowanego we właściwym czasie u ponad 50% pacjentów. Bankowana krew pępowinowa jest w przyszłości HLA typowana, przeszukiwana pod kątem infekcji i innych czynników ryzyka i jest łatwo dostępna do transplantacji. W naszym badaniu średni czas od rozpoczęcia poszukiwania dawcy do identyfikacji zgodnej jednostki krwi pępowinowej (w tym ocena aktywności .-L-iduronidazy) wynosił 15 dni. Czas od rozpoczęcia przeszukiwania do początku schematu kondycjonowania do przeszczepu wynosił 41 dni (31 dni wśród pacjentów poddanych przeszczepowi po 2000 r.). W chorobie, w której czas od diagnozy do ostatecznego leczenia może stanowić kluczowy okres, w którym można zapobiec dalszemu postępowi choroby, bardzo pożądane jest łatwo dostępne źródło komórek macierzystych.
Dodatkową zaletą stosowania krwi pępowinowej jest to, że dopasowywanie HLA nie musi być tak ścisłe, jak to konieczne dla przeszczepów szpiku kostnego; pozwala to na identyfikację dawcy dla praktycznie wszystkich pacjentów. Pomimo niedopasowania jednego do trzech loci HLA w większości par dawcy-biorcy w naszej serii, całkowite wszczepienie i rekonstrukcja immunologiczna były kompletne, a wskaźniki ostrej i przewlekłej GVHD były niskie. Nie stwierdzono zgonów z powodu GVHD, a żadne z dzieci nie miało rozległej przewlekłej GVHD. Natomiast wśród dzieci z zespołem Hurlera, które otrzymują przeszczepy szpiku kostnego od niepowiązanych dawców, wskaźniki GVHD odnotowano na poziomie 30 i 55 procent i odpowiadają za połowę śmiertelności związanej z transplantacją.11,17
Hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych hamuje rozwój zespołu Hurlera, zapobiegając śmierci z przyczyn sercowych i chorób wątroby, poprawiając wzrost i rozwój oraz wydłużając czas przeżycia .3,4,7-17 Nieleczone dzieci z zespołem Hurlera mają ciężką niewydolność wzrostu w wieku dwa lata, osiągając maksymalną wysokość 110 cm.1 Po transplantacji krwi pępowinowej dzieci w naszym badaniu miały normalne prędkości wzrostu
[więcej w: wdrożenia magento, flexagen, atropina ]
[podobne: hipermagnezemia, szkoła podstawowa w nawojowej, komórki dendrytyczne ]