Napromienianie pooperacyjne z lub bez jednoczesnej chemioterapii z miejscowo zaawansowanym rakiem głowy i szyi ad 6

Szacowana pięcioletnia skumulowana częstość występowania nawrotów lokalnych lub regionalnych wyniosła 31% w grupie otrzymującej radioterapię i 18% w grupie leczenia skojarzonego (ryc. 3). Różnica była znacząca (P = 0,007 według testu Greya). Skumulowana częstość występowania przerzutów i wtórnych nowotworów pierwotnych
Szacowana pięcioletnia skumulowana częstość występowania przerzutów wynosiła 25 procent w grupie stosującej radioterapię i 21 procent w grupie leczenia skojarzonego. Różnica nie była znacząca (P = 0,61 wg testu Greya). Continue reading „Napromienianie pooperacyjne z lub bez jednoczesnej chemioterapii z miejscowo zaawansowanym rakiem głowy i szyi ad 6”

Transfery krwi pępowinowej od niespokrewnionych dawców u pacjentów z zespołem Hurlera ad 6

Czworo dzieci wymagało zespolenia kręgosłupa z kifozą, u sześciu nastąpił spontaniczny spadek stopnia kifozy po przeszczepie, kifoza nie rozwinęła się w dwóch, a pięć ma stabilną, łagodną kifozę. Jedno dziecko wymagało chirurgii stawu biodrowego, a do tej pory żaden z nich nie przeszedł operacji w ciele nadgarstka ani kolana. Żadne dziecko nie miało istotnej klinicznie dysfunkcji serca. Wszystkie dzieci miały stabilną lub polepszoną funkcję neurokognitywną po transplantacji (Figura 3A). Chociaż dzieci szybko zapadały w rozwoju w bezpośrednim okresie po przeszczepie (spadek = 0,56 po 24 miesiącach), w wieku 54 miesięcy nachylenie rozwojowe wzrosło do 0,81, a po 72 miesiącach okazało się, że nieco wolniej (nachylenie = 0,95) niż średnia dla dzieci nie dotkniętych chorobą (ryc. Continue reading „Transfery krwi pępowinowej od niespokrewnionych dawców u pacjentów z zespołem Hurlera ad 6”

Rozkurczowa niewydolność serca – nieprawidłowości w aktywnym rozluźnieniu i sztywności pasywnej lewej komory ad 6

Zwiększona bierna sztywność lewej komory dyktuje powiązanie bardzo małych zmian objętości z dużymi zmianami ciśnienia rozkurczowego lewej komory.4,5 Rzeczywiście, znaczące zmiany ciśnienia mogą być widoczne nawet przy niewielkiej lub żadnej niewielkiej wykrywalnej zmianie objętości komorowej.29, 30 Zatem obrzęk płuc u pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca jest bezpośrednią konsekwencją zwiększonej sztywności komory pasywnej; komora nie jest w stanie odpowiednio przyjąć powrotu żylnego bez wysokiego ciśnienia rozkurczowego. Takie wysokie ciśnienie napełniania powoduje zmniejszenie podatności płuc, co zwiększa pracę oddechową i przyczynia się do duszności. Mechanizmy odpowiedzialne za przewlekłą nietolerancję wysiłku (szczególnie duszność i zmęczenie wysiłkiem) u pacjentów z dysfunkcją rozkurczową lewej komory są słabiej poznane. Jednak co najmniej dwa mechanizmy odgrywają rolę i oba są zależne od nieprawidłowości w funkcji rozkurczowej.31 Po pierwsze, pacjenci z dysfunkcją rozkurczową (nawet ci z niewielkim lub zerowym wzrostem w ciśnieniu napełniania lewej komory w spoczynku) mają znaczny wzrost w lewej komorze rozkurczowe ciśnienie i żylne ciśnienie płuc podczas wysiłku oraz znaczące ograniczenie tolerancji wysiłku.30 Mechanizm ten jest podobny do mechanizmu, który stanowi podłoże duszności u pacjentów z obrzękiem płucnym. 29 Po drugie, niespełniająca sztywności komór serca ma ograniczoną zdolność do korzystania z Frank-Starling Mechanizm .30,31 W rezultacie pacjenci z dysfunkcją rozkurczową mają niewielki lub żaden wzrost objętości udaru podczas ćwiczeń, co jest dodatnio skorelowane z objawami nietolerancji wysiłkowej. Continue reading „Rozkurczowa niewydolność serca – nieprawidłowości w aktywnym rozluźnieniu i sztywności pasywnej lewej komory ad 6”

Współczynnik klirensu metabolicznego i pochodzenie dihydrotestosteronu w osoczu u człowieka i jego konwersja do 5 (3 -androstanodioli

Metabolizm dihydrotestosteronu badano przy użyciu stałej techniki infuzji u trzech mężczyzn, trzech kobiet, pięciu kobiet z owłosieniem oraz u kobiet owłosionych na wysokości estrogenów. Średni wskaźnik klirensu metabolicznego dihydrotestosteronu był wyższy u mężczyzn (336 litrów / 24 godz. Na m2 [zakres, 239-448]) niż u kobiet (153 litry / 24 godz. Na m2 [zakres, 108-184]). Współczynniki klirensu metabolicznego u włochatych pacjentów były pośrednie pomiędzy tymi kobietami i mężczyznami i były zmniejszone przez leczenie estrogenami. Continue reading „Współczynnik klirensu metabolicznego i pochodzenie dihydrotestosteronu w osoczu u człowieka i jego konwersja do 5 (3 -androstanodioli”

Kumulacja diacyloglicerolu i nieprawidłowości mikronaczyniowe wywołane podwyższonym poziomem glukozy.

Przeprowadzono niniejsze doświadczenia w celu zbadania hipotezy, że indukowana glukozą zwiększona synteza de novo 1,2-diacylo-sn-glicerolu (obserwowana w wielu różnych tkankach, w tym w komórkach śródbłonka naczyń włosowatych siatkówki, narażonych na podwyższony poziom glukozy we krwi; in vitro) i związana z tym aktywacja kinazy białkowej C może odgrywać rolę w pośredniczeniu w wywołanych glukozą naczyniowych zmianach czynnościowych. Podaje się tu, że dwa razy dziennie wkraplanie 30 mM glukozy przez 10 d w modelu tkanki ziarninowej komory szczurzej indukuje w przybliżeniu 2,7-krotny wzrost poziomu diacyloglicerolu (DAG) (w porównaniu z tkankami narażonymi na 5 mM glukozy) w połączeniu z wyraźnym wzrostem w klirens naczyniowy albuminy i przepływu krwi. Po zastosowaniu 3 mM pirogronianu zapobiega się wzrostowi poziomu DAG wywołanemu przez glukozę, jak również czynnościowym zmianom naczyniowym. Farmakologiczna aktywacja kinazy białkowej C z estrem forbolu TPA w obecności 5 mM glukozy zwiększa klirens albuminy drobnokomórkowej i przepływ krwi, a podobne efekty obserwuje się w przypadku 1-monooleiny (MOG), farmakologicznego inhibitora katabolizmu endogennej DAG. Farmakologiczny inhibitor kinazy białkowej C (staurosporyny) znacznie osłabia wzrost klirensu albuminy drobnokomórkowej (ale nie wzrost przepływu krwi) indukowany przez glukozę lub MOG. Continue reading „Kumulacja diacyloglicerolu i nieprawidłowości mikronaczyniowe wywołane podwyższonym poziomem glukozy.”

Związek między metabolitami mięśnia sercowego a nieprawidłowościami kurczliwości podczas stopniowego niedokrwienia regionalnego. Badania magnetycznego rezonansu jądrowego fosforu-31 mięśnia sercowego świń in vivo.

Mechanizmy odpowiedzialne za zmiany kurczliwości mięśnia sercowego podczas regionalnego niedokrwienia nie są znane. Ponieważ zmiany w wysokoenergetycznych fosforanach podczas niedokrwienia są wrażliwe na zmniejszenie przepływu krwi w mięśniu sercowym, wysunięto hipotezę, że funkcja mięśnia sercowego w warunkach stanu stacjonarnego o stopniowanym regionalnym niedokrwieniu jest ściśle związana ze zmianami w wysokoenergetycznych fosforanach mięśnia sercowego. Dlatego spektroskopia jądrowego rezonansu magnetycznego fosforu-31 została zastosowana w modelu świńskiego in vivo stopniowego zwężenia naczyń wieńcowych. Jednoczesne pomiary regionalnego krążenia podwsierdziowego, fosforanów wysokoenergetycznych, pH i skrócenie odcinka mięśnia sercowego dokonywano w różnych stopniach regionalnego niedokrwienia, w których krążenie krwi w przedsionku było zmniejszone o 16-94%. Podczas łagodnego zmniejszenia przepływu krwi w mięśniu sercowym (subwokardowy przepływ krwi = 83% mięśnia sercowego bez niedokrwienia) jedynie stosunek fosfokreatyny do nieorganicznego fosforanu (PCr / Pi), Pi i [H +] został znacząco zmieniony z kontroli. Continue reading „Związek między metabolitami mięśnia sercowego a nieprawidłowościami kurczliwości podczas stopniowego niedokrwienia regionalnego. Badania magnetycznego rezonansu jądrowego fosforu-31 mięśnia sercowego świń in vivo.”

Hipertoniczność, ale nie hipotermia, wywołuje uwalnianie substancji P ze szczurzych neuronów z włókien C w hodowli pierwotnej.

Isocapnicia hiperwentylacja na skutek suchego gazu wywołuje skurcz oskrzeli wywołany nadmierną wydzieliną u świnek morskich, uwalniając tachykininy z czuciowych neuronów C z dróg oddechowych. Nie wiadomo, czy nadczynność suchego gazu bezpośrednio pobudza włókna C do uwalniania tachykinin, czy też ten fizyczny bodziec inicjuje kaskadę mediatora, która pośrednio stymuluje uwalnianie tachykininy z włókna C. Testowaliśmy hipotezę, że hipotermia śluzowa i / lub hiperosmolarność – fizyczne konsekwencje ciepła w powietrzu i utrata wody narzucona przez suchą gazową hiperpenerię – mogą bezpośrednio stymulować uwalnianie tachykininy z włókna C. Neurony izolowane od zarodkowych korzeni grzbietowych szczura noworodków utrzymywano w hodowli pierwotnej przez tydzień. Komórki następnie eksponowano przez 30 minut w 37 ° C do stopniowanych stężeń NaCl, mannitolu, sacharozy lub glicerolu (0-600 mOsm) dodanych do ośrodka izotonicznego lub do izotonicznego ośrodka w 25 stopniach C bez lub z dodanym 462 mOsm mannitolu. Continue reading „Hipertoniczność, ale nie hipotermia, wywołuje uwalnianie substancji P ze szczurzych neuronów z włókien C w hodowli pierwotnej.”

Przewidywanie przeżycia w rozlanym chłoniaku z dużych komórek B w oparciu o ekspresję sześciu genów ad

Wykazano, że dwa geny swoiście eksprymowane w komórce B zarodkowej-centrum, BCL6 i HGAL, przewidują całkowity czas przeżycia, niezależnie od IPI, w niespokrewnionych grupach pacjentów badanych przy użyciu innych metod. 7-9 Jednak inne centralny marker komórek B, CD10, nie przewidział przeżycia w rozlanym chłoniaku z dużych limfocytów B, co sugeruje, że wynik jest związany z ekspresją tylko niektórych genów w sygnaturze rodkowej komórki B8. Nadzorowana analiza danych dotyczących ekspresji genów w odniesieniu do przeżycia całkowitego umożliwiła również skonstruowanie modeli do przewidywania wyniku w przypadku rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B. Shipp i wsp. Wyprowadzili 13-genowy model predykcyjny, niezależny od IPI, z kohorty 58 pacjentów, których chłoniaki analizowano za pomocą mikromacierzy oligonukleotydowych. Continue reading „Przewidywanie przeżycia w rozlanym chłoniaku z dużych komórek B w oparciu o ekspresję sześciu genów ad”

Strażnik brata: historia z pogranicza medycyny ad

Na stronie internetowej jego fundacji znajduje się obecnie sześciu doktorantów, którzy koncentrują się na opracowywaniu leków o wysokiej wydajności i przesiewali tysiące związków już zatwierdzonych do innych zastosowań przez Food and Drug Administration. Sztuką jest opracowanie testu, który wiarygodnie przewiduje, które leki mogą być korzystne w leczeniu ALS. Wśród pytań postawionych w tej książce jest to, czy firma może zebrać więcej pieniędzy na badania naukowe, jako organizacja nastawiona na zysk lub non-profit, czy osoba z zabójczą chorobą może udzielić prawdziwie świadomej zgody na udział w ryzykownych eksperymentach na ludziach, czy nienaukowcy mogą wybrać coś aby to zrobić, naukowcy w terenie nie wybierali i czy konwencjonalna nauka jest zbyt nieśmiała, przechodząc od laboratorium do chorych.
Czy możemy wyciągnąć naukę z tego doświadczenia. Nadzieja Stephena opiera się na niezwykłym postępie dokonanym w ciągu ostatniej dekady i przyspieszaniu na całym świecie. Continue reading „Strażnik brata: historia z pogranicza medycyny ad”