Rozkurczowa niewydolność serca – nieprawidłowości w aktywnym rozluźnieniu i sztywności pasywnej lewej komory czesc 4

Podejście to opierało się na założeniu, że relaksacja jest zasadniczo zakończona po czasie równym 3,5 ..24-28 Następnie zmierzono czas od zamknięcia zastawki aortalnej do punktu minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory i ciśnienie czas ten ustalono na podstawie wykresu naturalnego rejestru ciśnienia w funkcji czasu. Ten udział spowolnionego rozluźnienia na ciśnienie reprezentuje zakres, w jakim minimalne ciśnienie rozkurczowe lewej komory przekracza ciśnienie czysto bierne. Przez odjęcie wkładu ciśnieniowego spowolnionego relaksacji od zmierzonej wartości minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory uzyskano skorygowane minimalne ciśnienie rozkurczowe lewej komory. To skorygowane ciśnienie zastosowano do obliczenia skorygowanej stałej sztywności biernej. Analiza statystyczna
47 pacjentów z rozpoznaną rozkurczową niewydolnością serca uczestniczyło w poprzednim badaniu klinicznym21; 10 kontroli nie uczestniczyło w tym procesie. Wielkość próby dla grupy kontrolnej opierała się na hipotezie, że średnia wartość skorygowanej stałej sztywności w grupie z rozkurczową niewydolnością serca byłaby dwa razy większa niż w grupie kontrolnej. W związku z tym użycie próbki o wielkości 47 pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca i 10 grup kontrolnych dałoby 80% mocy do wykrycia podwójnej różnicy skorygowanej stałej sztywności przy zastosowaniu konserwatywnego odchylenia standardowego 0,01 i dwustronnego poziomu alfa 0,05 . Różnice między grupą z rozkurczową niewydolnością serca a grupą kontrolną badano za pomocą niesparowanego testu t-Studenta. Wartość AP mniejsza niż 0,05 została uznana za wskazującą na istotność statystyczną. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Dane zebrano w każdym z siedmiu ośrodków badawczych i przeanalizowano w dwóch podstawowych laboratoriach. Przeprowadzono dodatkową analizę danych, a manuskrypt został napisany przez autorów.
Wyniki
Aktywny relaks w lewej komorze
U pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca wartość . była nienormalna, podwyższone ciśnienie minimalnej diastolo- gii minimalnej lewej komory było dodatnie, a pomiędzy . a minimalnym ciśnieniem rozkurczowym dodatnia korelacja (R2 = 0,77). U tych pacjentów minimalne ciśnienie rozkurczowe lewej komory wystąpiło średnio po 138 . 5 milisekundach po zamknięciu zastawki aortalnej, co miało miejsce przed 3,5 r. (Tj. Przed 218 . 5 milisekund). W związku z tym relaksacja była niepełna w czasie minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory u wszystkich pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca; niepełne rozluźnienie stanowiło 7 . mm Hg zmierzonej wartości tego ciśnienia. W przeciwieństwie do tego relaksacja była zakończona w momencie minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory we wszystkich kontrolach.
Sztywność pasywna lewej komory
Tabela 1. Tabela 1. Ciśnienie, objętość, rozluźnienie i sztywność pasywna lewej komory. Rycina 2. Rycina 2. Relacje rozkurczowego ciśnienia i objętości u pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca i kontrolami. Panel A pokazuje zmierzone wartości minimalnego ciśnienia lewej komory, a panel B pokazuje wartości minimalnego ciśnienia lewej komory, skorygowane dla powolnego rozluźniania. Wykładnicza wartość w równaniu ciśnienia (P) jest stałą sztywności
[przypisy: atropina, bifidobacterium, citalopram ]
[więcej w: złamanie monteggia, złamanie kompresyjne, rzucawka ]