Rozkurczowa niewydolność serca – nieprawidłowości w aktywnym rozluźnieniu i sztywności pasywnej lewej komory cd

Obliczenia objętości i masy lewej komory wykonano standardowymi opublikowanymi metodami. 23 Analiza danych echokardiograficznych została przeprowadzona w laboratorium podstawowym.21 Całkowitą objętość udaru obliczono na podstawie pomiarów echokardiograficznych. Wzrost objętości rozkurczowej lewej komory, który wystąpił pomiędzy otworem zastawki mitralnej a punktem minimalnego ciśnienia rozkurczowego, obliczono najpierw, określając, za pomocą technik echokardiograficznych Dopplera, frakcję całkowitej prędkości wlotowej lewej komory, jaka wystąpiła podczas ten okres. Następnie całkowitą objętość wyskoku pomnożono przez tę frakcję i dodano do końcowej objętości skurczowej. Rezultatem była objętość w czasie minimalnego ciśnienia rozkurczowego. Podobną technikę zastosowano do obliczenia objętości w punkcie ciśnienia przed falą A.
Obliczanie pasywnej sztywności rozkurczowej
Sztywność rozkurczową oceniano za pomocą trzech lewokomorowych rozkurczowych współrzędnych ciśnienie-objętość: ciśnienie i objętość końcowo-rozkurczową, ciśnienie i objętość rozkurczową przed rozkurczem przedsionkowym oraz ciśnienie i objętość w czasie minimalnego ciśnienia rozkurczowego. Rozkurczową zależność ciśnienie-objętość można opisać równaniem wykładniczym, P = Ae.V, gdzie P jest ciśnieniem rozkurczowym lewej komory, V jest rozkurczową objętością lewej komory, a A i . są stałymi dopasowanymi do krzywych, używanymi do ilościowego określenia sztywności pasywnej. 4
Uznaliśmy, że nienormalnie wolne tempo rozluźnienia komór u naszych pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca uniemożliwiłoby pełne rozluźnienie mięśnia sercowego we wczesnym rozkurczu. Zatem niepełne rozluźnienie w punkcie minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory może spowodować, że ta ostatnia wartość będzie wyższa niż byłaby, gdyby odzwierciedlała czysto pasywną sztywność komory. Dlatego skorygowana wartość minimalnego ciśnienia rozkurczowego lewej komory została uzyskana przez odjęcie wkładu do ciśnienia powolnego (lub niepełnego) rozluźnienia od zmierzonej wartości ciśnienia. To skorygowane ciśnienie zastosowano do obliczenia skorygowanej stałej sztywności pasywnej.
Rysunek 1. Rysunek 1. Schemat metody stosowanej do korekcji zmierzonej wartości lewokomorowego minimalnego ciśnienia rozkurczowego dla powolnego tempa relaksacji. W panelu A przedstawiono spadek ciśnienia w lewej komorze dla trzech wartości stałej czasowej relaksacji (.). Na przykład, jeśli . wynosi 60 milisekund, a minimalne wczesne ciśnienie rozkurczowe (Pmin) występuje 130 mil po zamknięciu zastawki aortalnej (wskazane przez strzałkę pionową), to udział spowolnionego rozluźniania do ciśnienia (Psr) wynosi 7 mm Hg. W panelu B, zmierzone i skorygowane zapisy ciśnienia u pacjenta z rozkurczową niewydolnością serca przedstawiono w odniesieniu do normalnego (kontrolnego) śledzenia ciśnienia. AVC oznacza zamknięcie zastawki aortalnej i rozkurczową niewydolność serca DHF.
Metoda zastosowana do wykonania tej korekcji, przedstawiona na rycinie 1, opiera się na standardowych koncepcjach inżynierskich i opublikowanych danych doświadczalnych. 24-28 W skrócie, przebieg czasowy spadku ciśnienia w lewej komorze został wykreślony z punktu zamknięcia zastawki aortalnej. do czasu, gdy ciśnienie lewej komory zbliżyłoby się do zera, gdyby relaksacja przebiegała bez napełniania
[podobne: anakinra, bisoprolol, dekstran ]
[podobne: zwężenie szpary stawowej, rzucawka porodowa, kaletki maziowe ]