Porównanie laparoskopowo wspomaganej i otwartej kolektomii na raka okrężnicy ad 6

Poważne obawy dotyczące potencjalnej nieadekwatności resekcji, ewentualnych niedokładności w ocenie stopnia zaawansowania lub możliwość, że zastosowanie odmy otrzewnowej zmieniło schematy rozprzestrzeniania się guza, wymagały prospektywnego, randomizowanego porównania. Chirurdzy w pełni popierali potrzebę oceny kolektomii wspomaganej laparoskopowo w przypadku raka, przyjmując wirtualne moratorium na tę praktykę poza badaniem klinicznym7, 17. Nasze wieloinstytucjonalne badanie dostarcza danych na poparcie bezpieczeństwa kolektomii wspomaganej laparoskopowo w przypadku raka okrężnicy w odniesieniu do powikłań, czasu do nawrotu, przeżycia wolnego od choroby i całkowitego przeżycia. Nie było różnicy zdań, że powikłania laparoskopowo i otwarte resekcje są podobne, ponieważ krytyczne etapy procedur są zasadniczo takie same.19,20 Nasze odkrycia potwierdzają, że kolektomia wspomagana laparoskopowo nie wiąże się ze znacznym wzrostem ogólnej liczby zabiegów. powikłania.
Ponadto inne czynniki operacyjne, w tym stopień resekcji – w szczególności liczba pobranych węzłów chłonnych, długość jelita i krezki wyciętych oraz marginesy jelita – nie różniły się istotnie między pacjentami poddanymi operacji laparoskopowej a tymi, którzy przeszli operację otwarta kolektomia. Nigdy nie będzie możliwe określenie, czy laparoskopowo wspomagana i otwarta operacja zapewnia taki sam stopień dokładności w zakresie oceny śródbłonkowej. Teoretycznie laparoskopia może być gorsza z powodu utraty informacji dotykowych dostarczanych przez tradycyjne techniki chirurgiczne. W praktyce laparoskopia sprzężona z obrazowaniem narządu na stałe oferuje zdolności widzenia, które wydają się dostarczać odpowiednich informacji o stopniu zaawansowania. Stwierdzenie, że odsetek pacjentów, u których stwierdzono przerzuty w chirurgii, nie różniło się istotnie między grupami, co świadczy o pośrednim dowartościowaniu laparoskopowego stopnia zaawansowania. Co więcej, nie było tendencji do wyższej częstości nawrotów w ogóle lub wśród pacjentów z chorobą stopnia III w grupie leczonej laparoskopowo, co sugeruje, że obecność niewykrytych przerzutów do jamy brzusznej nie jest istotnym ograniczeniem podejścia laparoskopowego.
Nasze odkrycie, że laparoskopowo wspomagana jest kolektomia, jak oceniono w naszym kontrolowanym otoczeniu, jest bezpieczne dla pacjentów z rakiem jelita grubego, które należy stosować ostrożnie i selektywnie. Aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentów, włączyliśmy kilka środków ostrożności do naszego protokołu. Po pierwsze, wymagane było poświadczenie chirurga. Badani chirurdzy wykazali się doświadczeniem laparoskopowym, wykonując co najmniej 20 operacji jelita grubego wspomaganych laparoskopowo. Po drugie, chirurdzy wykazali się specjalistyczną wiedzą onkologiczną; taśmy wideo poddano analizie pod kątem technik i praktyk onkologicznych chirurgów. Po trzecie, pacjenci ze stwierdzoną lokalnie zaawansowaną chorobą nie byli włączeni do badania, a pacjenci z śródoperacyjnymi dowodami na chorobę lokalnie zaawansowaną przeszli na otwartą resekcję, aby zapewnić właściwe leczenie guza. Wpływ tych środków kontroli jakości na korzystne wyniki nie może być dokładnie oceniony. Na podstawie tej próby przestrzeganie tych samych standardów w praktykach chirurgicznych powinno przynieść podobne wyniki.
Kwestia, czy laparoskopowo wspomagana kolektomia powinna być ogólnie oferowana pacjentom z rakiem, wymaga syntezy wielu czynników
[przypisy: suprasorb, bifidobacterium, diklofenak ]
[hasła pokrewne: furaginum teva ulotka, milurit skutki uboczne, zapaść serca ]