Napromienianie pooperacyjne z lub bez jednoczesnej chemioterapii z miejscowo zaawansowanym rakiem głowy i szyi ad 6

Szacowana pięcioletnia skumulowana częstość występowania nawrotów lokalnych lub regionalnych wyniosła 31% w grupie otrzymującej radioterapię i 18% w grupie leczenia skojarzonego (ryc. 3). Różnica była znacząca (P = 0,007 według testu Greya). Skumulowana częstość występowania przerzutów i wtórnych nowotworów pierwotnych
Szacowana pięcioletnia skumulowana częstość występowania przerzutów wynosiła 25 procent w grupie stosującej radioterapię i 21 procent w grupie leczenia skojarzonego. Różnica nie była znacząca (P = 0,61 wg testu Greya). Szacowana pięcioletnia skumulowana częstość występowania drugiego guza pierwotnego wynosiła 13% w grupie otrzymującej radioterapię i 12% w grupie leczenia skojarzonego; różnica nie była znacząca (P = 0,83 wg testu Greya).
Skumulowana częstość późnych powikłań
Rycina 4. Rycina 4. Skumulowana częstość występowania późnych działań niepożądanych co najmniej 3. Do analizy włączono następujące późne działania niepożądane: kserostomię, dysfagię, zwłóknienie mięśni, zespół barku, upośledzenie drenażu limfatycznego, powikłania krtani, powikłania kostne , martwica śluzówki oraz zwłóknienie skóry i tkanki łącznej.
Skumulowana częstość późnych powikłań nie różniła się istotnie między obiema grupami (ryc. 4). Podobnie jak w przypadku ostrych reakcji czynnościowych częstość występowania ciężkiego zwłóknienia mięśni była wyższa w grupie leczonej skojarzonej niż w grupie leczonej radioterapią (10% w porównaniu z 5%), ale częstość występowania ciężkiej kserostomii była niższa (14% vs. 22 procent).
Dyskusja
Zaproponowano różne strategie w celu poprawy wyników u pacjentów, u których występuje resekcyjny, miejscowo zaawansowany rak płaskonabłonkowy głowy i szyi o wysokim ryzyku nawrotu lub przerzutów. W 1970 r. Fletcher i Evers przedstawili pierwsze przekonujące dowody korzyści płynących z połączenia radioterapii z chirurgią.5 Od tego czasu ryzyko niepowodzenia leczenia powyżej obojczyka było wielokrotnie zmniejszane przez stosowanie pooperacyjnej radioterapii, 3,4 , 19 lat i wyraźnie wykazano, że pacjenci z wysokim ryzykiem nawrotu choroby lub przerzutami powinni być leczeni agresywnie po operacji.20
Od późnych lat 70. do początku lat 90. pojawiły się obiecujące wyniki z zastosowania różnych kombinacji pooperacyjnej chemioterapii i radioterapii w randomizowanych 10,21,22 i nierandomizowanych 23-25 badaniach. Wśród tych pierwszych badanie intergrupy 00-34 wykazało, że kolejne dodanie cisplatyny i fluorouracylu do radioterapii zmniejszyło częstość występowania wad węzłowych i odległych, ale nie poprawiło przeżycia10.
Cisplatynę badano w zakresie leczenia raków płaskonabłonkowych głowy i szyi od wczesnych lat siedemdziesiątych. Zainteresowanie tym związkiem było spowodowane jego domniemaną rolą do radiouczulenia, niezależnie od tego, czy podawano go w małych tygodniowych dawkach, czy w wyższych dawkach (100 mg na metr kwadratowy) co trzy tygodnie (dni 1, 22 i 43 podczas radioterapii). 26 Użyliśmy tego ostatniego. podejście, ale kiedy nasze badanie rozpoczęło się w 1994 r., większość prób leczenia adiuwantowego nie wykazało przewagi terapii złożonej nad samą radioterapią u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem głowy i szyi.
Stwierdziliśmy, że jednoczesna chemioterapia i radioterapia znacząco zwiększają przeżycie wolne od progresji
[przypisy: Leukocyturia, teosyal, alemtuzumab ]
[hasła pokrewne: hipermagnezemia, szkoła podstawowa w nawojowej, komórki dendrytyczne ]